Koszt kapitału a efektywność projektów inwestycyjnych cz.2

W praktyce stopa zwrotu z inwestycji zmienia się zazwyczaj skokowo. W przypadku gdy firma rozważa realizację czterech projektów uszeregowanych według malejącej wewnętrznej stopy zwrotu. Tworzą one zatem krzywą IOS (możliwości inwestycyjnych), której punkt przecięcia z krzywą krańcowego kosztu kapitału MCCS wyznacza graniczną wielkość kapitału, jaką może pozyskać i efektywnie zainwestować przedsiębiorstwo. Możliwą do zrealizowania stopa zwrotu inwestycji określa bowiem górny poziom kosztu kapitału, jaki będzie w stanie ponieść przedsiębiorstwo.
Krańcowy koszt kapitału - średni koszt pozyskania dodatkowej jednostki kapitału, zmienia się w sposób skokowy wtedy, gdy wyczerpują się możliwości pozyskania kapitału przy danym poziomie kosztu. Następuje to na przykład w momencie, gdy przedsiębiorstwo zainwestuje cały wypracowany zysk zatrzymany. Powiększenie kapitału własnego wymagać będzie emisji nowych akcji. Koszt kapitału własnego pozyskanego ze źródeł zewnętrznych będzie już wyższy niż ze źródeł wewnętrznych. Podobnie krańcowy koszt kapitału zmieni się, gdy wykorzystanie zostanie kredyt o niskim preferencyjnym oprocentowaniu, a zaciągniecie dodatkowego długu będzie wymagało zaakceptowania wyższej stopy oprocentowania.
Różnica pomiędzy faktycznie realizowaną stopą rentowności z zainwestowanego kapitału oraz kosztem tego kapitału określa zdolność przedsiębiorstwa do kreowania dodatkowej wartości.